خون او كم باشد و اگر چنين بود يا آدمى پير باشد بايد از اين كار آن‌چنان بپرهيزد كه از دشمن خطرناكى مىگريزد ، بخصوص اگر بيمار باشد يا مدت كمى از بهبودى او گذشته باشد . مناسبترين اشخاص براى اين كار كسى است كه داراى مزاج خونى و بدنى نيرومند باشد و اينان كسانى هستند كه سرخ و سفيد ، پرگوشت ، گشادرگ ، پرخون ، پرمنى و پرمو ( بخصوص در پائين بدن و بالاى آلت و رانها ) هستند ، و اندامهاى رئيسه آنها نيرومند است و كارهاى روحى ، حيوانى ، طبيعى و آلات آنها قوى است و اينهايند كسانى كه براى باقى گذاردن نسل آفريده شده‌اند و چيزهائى كه براى اين منظور مناسب است به آنها داده شده است . براى همينها نيز لازم است كه در مصرف نيروى خود صرفه‌جوئى كنند و از اسراف بپرهيزند زيرا قواى آدمى اگر درست به كار نرود ضعيف مىشود و همان بيماريهائى كه گفتيم پديد مىآيد . به‌هرحال چه براى نيرومندان و چه براى اشخاص ضعيف اندازه خاصى را نمىتوان گفت اما قاعده كلى اين است كه آنگاه به اين كار بپردازند كه يك اشتها و هيجان درست طبيعى در كار باشد ، نه گرايشى غير طبيعى كه از زيادى فكر ، دست مالى ، بوسه و گفت‌وشنود پيدا مىشود زيرا چنين گرايشى دروغين است و همين‌كه علت اصلى زايل شد فرومينشيند . علامت هريك از اينها براى كسى كه شعور دارد پنهان نيست و ميل آنگاه طبيعى و درست است كه بدليلى غير از آنكه گفتيم برانگيخته شود و كسى كه بخواهد عمر زياد داشته باشد بايد تا مىتواند از آميزش بپرهيزد ، مگر آنكه سنگينى و ميل زيادى در خود بيابد به آن اندازه كه او را از كار ديگر بازبدارد . اما اگر چنين خواستى در او پيدا شد بايد با توجه به زمان و مكان عمل كند و بقدرى به آن بپردازد كه شدت خواهش تمام شود ميلش فروبنشيند و نفسش از آن بيارامد .